Jedan od izuzetnih kvaliteta ove zbirke je njena sposobnost da prepliće svakodnevno i mitsko, konkretno i apstraktno. Pesme često pokreću slike iz običnog života – kafu, kišu, ulicu, blog, čak i obrok – ali ih autor pretvara u prozore u dublje, metafizičko iskustvo. Tako svakodnevne radnje postaju prilika za duhovno promišljanje, a uobičajene situacije otkrivaju slojeve ljudskog postojanja.
Vanja Kovačević
I „posle svega“ Vlahović peva, portretiše dame, skicira karaktere, i pored bluza koji provejava, „mlad i nasmejan“ „...krstari radoznalo / i slobodno / zemljom i nebesima“, ali i zabrinuto, očinski, poput paora koji od nje preživljava, gleda u Panoniju, iako zna da je „More / panonsko / Sahara / u pokušaju“.
Jovan Zafirović
Triptih Vanumnice svojevrsni su nastavak Vlahovićevog zenitističkog izraza, kojim nas poetički vraća u prve decenije 20. veka. Sa takvim savremenim raritetom smo se već susreli u njegovim romanima: Evo čoveka, Samaroplavetnilo, Varvarogenije, Noćni razgovori sa sestrom, Dnevnik virtuelnog zavodnika i Gospodin snevalo; ali i u poeziji: Šta traži Beket u mome krevetu, Soba što noću svetli i Ja ću se vratiti. Sa Vanumnicama, Vlahović ostaje dosledan sebi i svojim čitaocima.
U drugoj knjizi Vanumnica, sa podnaslovom Otkriće, autor nam priznaje: „Nikada nisam / umeo da pravim karijeru“, ali je napravio ono što karijeristi ne uspevaju, a to je da ne povlađuje svoje pisanje, svoj način izražavanja strukturama koje bi mu obezbedile karijeru da se na njih oslanjao. Vlahović je izabrao autentičnost, nepokolebljivost, oslanja se isključivo na sebe i na svoj unutarnji svet kome se „Večno vraća“...
Jovan Zafirović
Vlahović pokazuje izuzetnu sposobnost da minimalističkom poezijom prenese bogat spektar emocija i misli. Čak i kratki stihovi i jednostavne slike nose slojeve značenja, a pesnik ume da u svakodnevnim i „običnim“ detaljima otkrije univerzalnu dubinu. Jedan od najjačih aspekata knjige je sposobnost da povezuje intimno i univerzalno, emocionalno i filozofsko, što omogućava čitaocu da pronađe lične i dublje smisaone impulse u svakoj pesmi. Pesme često istovremeno nose osećaj radosti i tuge, svetlosti i senke, pokazajući da ljudsko iskustvo nije linearno, već slojevito i kompleksno. Vlahović ume da prepozna tenzije između individualnog i kolektivnog, intimnog i javnog, materijalnog i duhovnog, a te suprotnosti ne stvaraju konflikt već služe kao sredstvo za dublje razumevanje sveta.
Vanja Kovačević
Vlahovićev doživljaj prirode je veličanstveno sumatraistički. Čovek je u harmoniji sa prirodom – on sa njom razgovara, sa njom se leči i snaži, njoj se udvara... Priroda, svojom lepotom i snagom ima moć da promeni čoveka, pa tako u pesmi Jesenje jutro svetlost jutra postaje svetlost duše. S toga, u zbirci dominiraju larpurlartističko-sumatraistički motivi, kao i elementi imažinizma – neposredno uživanje u trenutku, u estetici, u prostoru i vremenu.
Ova zbirka i sama predstava prirode u njoj jedinstveni su beg od turobne i groteskne realnosti, prikazane u prvoj zbirci triptiha Preslikanice. Čitajući zbirke redom, stvara se utisak da priroda za Vlahovića postaje izvor utehe, nalik onoj koju su avangardisti pronalazili po povratku sa velikog ratišta.
Prva knjiga Vanumnica predstavlja svedočanstvo modernog pesnika koji pažljivo osluškuje svakodnevicu, ali je istovremeno filozofski i duhovno osetljiv. Preslikanice nose u sebi karakter kratkih, kondenzovanih fragmenata koji poput minijaturnih slika beleže život, sećanja, ljudske slabosti i radosti, kao i šire društvene i duhovne kontekste.
Vanja Kovačević
Iz ranijih pesničkih knjiga poznato je da Vlahović snažno, upečatljivo i raskošno stvara pesničke slike i daje ih čitaocima kao mudrac savete, kao lekar medikamente, kao sveštenik molitve. U knjizi/knjigama, inspirativnog naziva Vanumnice, koja je u vašim rukama, Radovan Vlahović znalački, maestralno secira stvarnost dodajući mu tonove umetničkog, neprolaznog. Stranice pred nama su kockice u mozaiku nade, ljubavi i vere.
Jovan Zafirović
Zbirka Preslikanice pokazuje da Vlahović uspešno spaja jednostavan pesnički izraz sa složenim društvenim i egzistencijalnim temama. Ona dodatno potvrđuje njegovu vezanost za avangardno nasleđe i zenitizam, ali i za stvaranje autentičnog poetskog izraza, u kojem umetnost služi i kao estetski ukras i kao sredstvo otpora stvarnosti.
Slobodan Ivkov, istoričar umetnosti, teoretičar stripa i ilustracije;
Luka Tilinger, ilustrator, aktuelni dobitnik Nevenove nagrade za ilustraciju i autor ilustracije na korici knjige (video-uključenje);
i Senka Vlahović, autorka.
Knjiga sadrži radove koji su nastajali u poslednjih 10-ak godina i objavljivani su u naučnim časopisima, zbornicima, katalozima i drugim publikacijama na srpskom i engleskom jeziku, u zemlji i inostranstvu. Tekstovi sagledavaju savremenu srpsku ilustratorsku scenu kroz različite teme, u kontestu aktuelnih zbivanja u teoriji i praksi u zemlji i svetu, i praćeni su brojnim primerima ilustracija knjiga za decu koji su štampani u boji.
Recenzenti ove stručne knjige, koja je jedna od retkih u oblasti teorije ilustracije, su istoričarka umetnosti Gorana Stevanović, bibliotekar savetnik za Umetnički fond i Grafičku zbirku Narodne biblioteke Srbije, književnica Gordana Maletić i dr Danilo Vuksanović, pomoćnik upravnika i viši konzervator-restaurator umetničkog fonda na papiru Galerije Matice srpske.
„Otvarajući brojna pitanja iz oblasti teorije ilustracije” po rečima recenzetkinje Gorane Stevanović „publikacija predstavlja važan podsticaj za buduća istraživanja, istorizaciju i različite pristupe ovoj temi”. Recenzent dr Danilo Vuksanović ističe da Senka Vlahović „uzdiže disciplinu ilustracije na zasluženu lestvicu, često nedovoljno priznatu u svetu umetnosti”. Književnica Gordana Maletić u svojoj recenziji kaže da „kompleksnost pitanja, koje zahteva promišljanje u domenu umetničkih vrednosti, posmatranja sa stanovišta istorije, sociologije, komunikacije i recepcije, čini tekstove objavljene u knjizi raznovrsnim i zanimljivim”.
U „Predgovoru” autorka daje jedan od odgovora na pitanje: „…zašto ova knjiga u ovom trenutku? Zato što smatramo da je potrebna svest da ‘teorija podstiče kreativno oslobađanje’ (Jaleen Grove) kod ilustratora koji je savremeni autentični vizuelni mislilac. (…) Ilustrator za decu i kao vizuelni mislilac, intelektualac, ali i kao homo ludens, ukoliko uspešno objedini u sebi oba ova entiteta, i racionalno i iracionalno, i promišljeno i spontano, može ući u red vrsnih umetnika, a ne samo zanatlija ili „primenjaša“ koji ostaju tik ispod lestvice koja je nepisana granica za prelazak u „visoku“ umetnost. Ovakvi ilustratori umeju biti pravi majstori remek dela digitalnog 21. veka, a mi smo tu da ta dela spoznamo i da im na tome čestitamo.”
U knjizi su zastupljene ilustracije knjiga za decu brojnih reprezentativnih autora o čijim delim autorka piše: Mladen Anđelković, Tihomir Čelanović, Manja Miladinović (Ćirić), Rastko Ćirić, Bojana Dimitrovski, Nebojša Đuranović, Aleksa Gajić, Ana Grigorjev, Marija Jevtić, Aleksa Jovanović, Marica Kicušić, Dragana Kuprešanin, Kosta Milovanović, Nikolina Petolas, Dušan Petričić, Dušan Pavlić, Milica Radenković, Boban Savić Geto, Ivica Stevanović, Tanja Stevanović, Luka Tilinger, Vanja Todorić, Jovan Ukropina, David Vartabedijan, Maja Veselinović, Aleksandar Zolotić, Dobrosav Bob Živković… Pored pomenutih ilustratora, u knjizi mogu naći tekstovi o knjigama za decu koje su ilustrovali i Boris Kuzmanović, Ana Petrović, Biljana Mihajlović, Slavimir Stojanović, Sofija Miščević...
Na korici knjige nalazi se ilustracija Luke Tilingera nastala za knjigu „Roman bez ormana” Vuleta Žurića (Službeni Glasnik, 2017).
Senka Vlahović je vizuelna umetnica, ilustratorka i dizajnerka knjiga, teoretičarka ilustracije. Diplomirala je i specijalizirala ilustraciju na Visokoj tehničkoj školi u Novom Sadu, a na temi video-ilustracije knjige odbranila je master rad na Akademiji umetnosti u Beogradu. Objavila je osam knjiga (pet stručnih knjiga, na srpskom i engleskom, i tri umetničke koje potpisuje kao autor teksta, ilustracija i dizajna). Imala je preko 30 samostalnih izložbi. Grafički je oblikovala preko 600 knjiga, u izdanju BKC-a. Bila je organizator i/ili učesnik različitih domaćih i međunarodnih izložbi, festivala, žiriranja i simpozijuma u oblasti ilustracije. Dobitnica je više značajnih nagrada (Nagrada za najbolju knjigu u oblasti teorije vizuelne komunikacije na sajmu knjiga u Beogradu 2015, Godišnja nagrada ULUPUDS-a za 2017, i Godišnja nagrade ULUPUDS-a za 2020). Član je ULUPUDS-a i Matice srpske.
Književni razgovor sa Radovanom Vlahovićem pod nazivom „Sa piscem na ti” održan je 2. septembra 2025. godine u Klubu pisaca u Novom Sadu.
Učestvovali su: Radovan Vlahović i Franja Petrinović
Program je održanu okviru Književnog festivala „Perpetuum Mobile” koji organizuje Društvo novosadskih književnika čiji je Radovan Vlahović počasni član.
Radovan Vlahović je autor oko 70 knjiga proze, poezije, eseja, i brojnih prevoda svojih knjiga na desetak jezika sveta. Dobitnik je više značajnih nagrada, među kojima je i prestižna Vukova nagrada koju je dobio ove godine. Osnivač je, direktor i urednik izdavačke delatnosti Banatskog kulturnog centra.
Pored ovih novih naslova, objavljena su mu i dva prevoda na engleski jezik: romana „Bapa” i putopisa sa Svete Gore „Paterica”. U ovoj godini objavljena je i monografija koju je Vlahović priredio „Proleće Sime Cucića: petnaest godina književne manifestacije”.
Radovan Vlahović živi i stvara u Novom Miloševu.
U razgovoru sa ekipom Radio-televizije Vojvodine
Sa suprigom i kćerkom
Snimak kompletnog razgovora sa Radovanom Vlahovićem
Knjiga „Ilustracija knjige za decu: Ilustratorski tekst i ilustratorski kontekst“ autorke Senke Vlahović nedavno je objavljena u izdanju Banatskog kulturnog centra.
Recenzenti ove stručne knjige, koja je jedna od retkih u oblasti teorije ilustracije, su istoričarka umetnosti Gorana Stevanović, bibliotekar savetnik za Umetnički fond i Grafičku zbirku Narodne biblioteke Srbije, književnica Gordana Maletić i dr Danilo Vuksanović, pomoćnik upravnika i viši konzervator-restaurator umetničkog fonda na papiru Galerije Matice srpske.
Knjiga sadrži radove koji su nastajali u poslednjih 10-ak godina i objavljivani su u naučnim časopisima, zbornicima, katalozima i drugim publikacijama na srpskom i engleskom jeziku, u zemlji i inostranstvu. Tekstovi sagledavaju savremenu srpsku ilustratorsku scenu kroz različite teme, u kontestu aktuelnih zbivanja u teoriji i praksi u zemlji i svetu, i praćeni su brojnim primerima ilustracija knjiga za decu koji su štampani u boji.
„Otvarajući brojna pitanja iz oblasti teorije ilustracije” po rečima recenzetkinje Gorane Stevanović „publikacija predstavlja važan podsticaj za buduća istraživanja, istorizaciju i različite pristupe ovoj temi”. Recenzent dr Danilo Vuksanović ističe da Senka Vlahović „uzdiže disciplinu ilustracije na zasluženu lestvicu, često nedovoljno priznatu u svetu umetnosti”. Književnica Gordana Maletić u svojoj recenziji kaže da „kompleksnost pitanja, koje zahteva promišljanje u domenu umetničkih vrednosti, posmatranja sa stanovišta istorije, sociologije, komunikacije i recepcije, čini tekstove objavljene u knjizi raznovrsnim i zanimljivim”.
U „Predgovoru” autorka daje jedan od odgovora na pitanje: „…zašto ova knjiga u ovom trenutku? Zato što smatramo da je potrebna svest da ‘teorija podstiče kreativno oslobađanje’ (Jaleen Grove) kod ilustratora koji je savremeni autentični vizuelni mislilac. (…) Ilustrator za decu i kao vizuelni mislilac, intelektualac, ali i kao homo ludens, ukoliko uspešno objedini u sebi oba ova entiteta, i racionalno i iracionalno, i promišljeno i spontano, može ući u red vrsnih umetnika, a ne samo zanatlija ili ‘primenjaša’ koji ostaju tik ispod lestvice koja je nepisana granica za prelazak u ‘visoku’ umetnost. Ovakvi ilustratori umeju biti pravi majstori remek dela digitalnog 21. veka, a mi smo tu da ta dela spoznamo i da im na tome čestitamo.”
U knjizi su zastupljene ilustracije knjiga za decu brojnih reprezentativnih autora o čijim delim autorka piše: Mladen Anđelković, Tihomir Čelanović, Manja Miladinović (Ćirić), Rastko Ćirić, Bojana Dimitrovski, Nebojša Đuranović, Aleksa Gajić, Ana Grigorjev, Marija Jevtić, Aleksa Jovanović, Marica Kicušić, Dragana Kuprešanin, Kosta Milovanović, Dušan Petričić, Dušan Pavlić, Milica Radenković, Boban Savić Geto, Ivica Stevanović, Tanja Stevanović, Luka Tilinger, Vanja Todorić, Jovan Ukropina, David Vartabedijan, Maja Veselinović, Aleksandar Zolotić, Dobrosav Bob Živković… Pored pomenutih ilustratora, u knjizi mogu naći tekstovi o knjigama za decu koje su ilustrovali i Boris Kuzmanović, Ana Petrović, Biljana Mihajlović, Slavimir Stojanović, Sofija Miščević...
Na korici knjige nalazi se ilustracija Luke Tilingera nastala za knjigu „Roman bez ormana” Vuleta Žurića (Službeni Glasnik, 2017).
Senka Vlahović je vizuelna umetnica, ilustratorka i dizajnerka knjiga, teoretičarka ilustracije. Diplomirala je i specijalizirala ilustraciju na Visokoj tehničkoj školi u Novom Sadu, a na temi video-ilustracije knjige odbranila je master rad na Akademiji umetnosti u Beogradu. Objavila je osam knjiga (pet stručnih knjiga, na srpskom i engleskom, i tri umetničke koje potpisuje kao autor teksta, ilustracija i dizajna). Imala je preko 30 samostalnih izložbi. Grafički je oblikovala preko 600 knjiga, u izdanju BKC-a. Bila je organizator i/ili učesnik različitih domaćih i međunarodnih izložbi, festivala, žiriranja i simpozijuma u oblasti ilustracije. Dobitnica je više značajnih nagrada (Nagrada za najbolju knjigu u oblasti teorije vizuelne komunikacije na sajmu knjiga u Beogradu 2015, Godišnja nagrada ULUPUDS-a za 2017, i Godišnja nagrade ULUPUDS-a za 2020). Član je ULUPUDS-a i Matice srpske.
.jpg)
.jpg)
